Nou laten we maar direct beginnen met: HAPPY NEW YEAR!!!!!!! Iedereen een heel gelukkig, liefdevol en gezond 2012 gewenst! We hopen dat iedereen een goed feestje heeft gehad. Wij in ieder geval wel! Maar daar komen we zo op... maar eerst even terugkijkennaarde afgelopenweken geleden om jullie weer een goede update te geven...

We willen eerst beginnen met wat we tot nu toe van het echte Australië leven vinden en zien:
De Ozzies - zoals ze zich zelf noemen - hebben natuurlijk andere gebruiken dan wij gewend zijn. Veel komt overeen met hoe wij dingen doen maar er zijn altijd die vreemde maar ook leuke uitzonderingen. Zoals om te beginnen het ‘Ozzie taaltje'. Een greep uit de collectie: Dutchie (wij), schoolie (scholier), mozzie (mug), choccie (chocola), Sunnies (zonnebril) en ga zo maar door. Echt een manier van een Australiër om woorden af te korten. Ook het aanspreken met het welbekende ‘mate' hoor je bijna iedereen zeggen. Waar je ook bent, iedereen zegt het. Bij de supermarkt wordt je door de vrouwen (vaak wat ouder) aangesproken met love, dear of sweetie en dat is zo leuk! Een groot aantal mensen loopt hier gewoon op zijn blote voeten over straat en dan ook echt over straat (Kell probeerde het ook maar nadat ze in kauwgom was gaan staan en haar hele slipper onder zat en dat ze hierdoor zo snel als een huppelend hert met pijn over het hete asvalt en over kleine steentjes heen moest hield ze er al snel mee op).We denken dat zoiets normaal is hier door het besef van ruimte, natuur en ordelijkheid. Vooral dat laatste omdat vrijwel overal waar we komen het zeer schoon is (zelfs de publieke toiletten). En als je dacht dat Nederland van de reglementen is dan kan je hier je lol op. Je kan merken dat het een betrekkelijk jonge natie is want overal staan borden met regels, restricties en waarschuwingen. Daarbij schuwen ze ook geen gruwelijke beelden langs de kant van de weg waarop je kapotte schedels ziet of iemand bebloed in zijn gordel ziet hangen. Daarbij gebruiken ze kleine dichterlijke wijsheden zoals: stop revive survive, rest or R.I.P., speeding has injured and killed people here etc. Maar er valt wat voor te zeggen, de afstanden hier zijn enorm en we hebben meer dode dan levende dieren gezien langs de weg; opletten dus. Tel daarbij op dat ze hier ook nog eens aan de verkeerde kant van de weg rijden (vinden ze zelf ook). Ook al zijn we nu aan het links rijden en eerst rechts-links-rechts kijken bij het oversteken van de straat gewend het blijft vreemd. Overigens staan er bij elke afslag en splitsing borden waarop ‘keep left' staat. Je kan hier uit opmaken dat Australië zijn problemen heeft met verwarde buitenlanders want je ziet dit soort borden nergens in rechts rijdende landen staan. Tsjah, het is soms verwarrend allemaal... we hebben allebei zelfs een keer gehad dat we spontaan ineens rechts reden! Links! Links! Links!!! Ohjaaa!!! Maar ‘t gaat verder heel goed met rijden hoor! Maak je geen zorgen mama!

Over de Ozzies zelf kan je zeggen dat ze over het algemeen erg vriendelijk zijn. Ze zijn een beetje een mix van Amerikanen en Engelsen al was dat alleen maar om hun postuur: groot! Helaas zijn ook veel van de vrouwen hier groot en wit en daarom niet altijd even aantrekkelijk. Maar Kell treurt niet want die houdt wel van grote mannen... en dan treurt Rob ook niet want die heeft Kell! De Aboriginals, zeg maar de ‘'oerbewoners'' van Australie, worden sinds enige tijd erkend door de overheid en hebben langzamerhand steeds meer rechten (terug) gekregen. Denk hierbij aan teruggave van land maar ook gelijke rechten voor onderwijs en banen. Tijdens de kolonisatie van de Engelse zo'n grove 220 jaar geleden zijn veel van hen verjaagt, vermoord of met smoesjes een gouden toekomst beloofd die ze natuurlijk niet kregen. Vandaag de dag hebben ze nog steeds niet even gelijke kansen maar het wordt gestaag aan steeds iets beter. Om het toch nog maar eens te zeggen; Surfen is BIG hier! Iedereen lijkt er hier aan te doen, van jong tot oud. Op de weg zie je om de zoveel tijd auto's voorbij rijden met surfplanken op het dak gebonden en overal sieren surfwinkels het straatbeeld met Bilboards uitgestald van surf dudes en chicks. Er staan veel surf boards te koop en te huur en je kan altijd overal les nemen om het echte Ozzie gevoel te krijgen tijdens je bezoek aan het grootste en platste eiland van de wereld. Het kitesurfen is daarentegen een stuk minder vertegenwoordigd, relaxt de stranden zijn dus lekker rustig op een zonnig winderig dagje ;-)

Afin.. ons dagboekje:
Na Brisbane zijn we naar de Gold Coast gereden. Hier is onder andere het populaire 'Surfers Paradise' te vinden. Helaas was het nog steeds regenachtig dus echt zonnen op t strand was er niet bij. We zijn een beetje gaan rondkijken op de boulevard en Kell heeft zichzelf getrakteerd op 2 bikini's. We zaten op een luxe (en dure) camping want dat was het enige wat er was in de omgeving. Ons illegale mooie camping plekje langs de waterkant met uitzicht op de stad werd helaas teniet gedaan door de sterke arm welke ons dringend verzocht te vertrekken...spannend/grappig. Maarrr.... de camping had wel een.. springkussen!!!! Het was oorspronkelijk bedoeld voor kinderen maar dat maakte ons niet uit. We gingen als een malle tekeer en bonjourde binnen 5 minuten al de kids eraf! Hoppaaaaa... en nog een salto!!! Whaha!! We zijn nog een biertje gaan doen in het Hardrock Cafe en zijn na 2 dagen weer verder gaan rijden... het was even geen paradijs met al de regen helaas. Vanuit de Gold Coast zijn we weer naar een National Park gereden om weer ff de wildernis op te zoeken: Lamington Park. Dit is een heel groot park waar je wandelroutes van 1 of meerdere dagen kan doen. We zijn begonnen met een korte van 5 kilometer en de volgende dag zijn we om 5.00 uur uit bed gegaan om de route van een dag te doen. Het was echt een hele gave route met allemaal watervallen. Rob heeft tussendoor nog even een 'natural shower' genomen en Kell die eerst hysterisch werd van 1 bloedzuiger kon hier dus haar lol op...het was overal erg vochtig (watervallen ja..) en ze zaten constant op onze schoenen. Gelijk de vuurdoop maar Kell wordt steeds harder, onze avonturier. Soms was het nog: ROOOOBBB!!! Snel, snel er zit er één op mijn rug!! Haal hem WEEEEEEGGG!!! Maar verder ging t goed...

Op de helft van de route hadden we een prachtig uitzicht boven op de berg(uitzicht over de staatsgrens van Queensland op New South Wales) waar we hebben geluncht. Het was een route van totaal 20 kilometer en we hebben er 8 uur over gedaan... NETJUUUUSSS!! Het voelde toch als een klein overwinninkje toen we bij de 'finish' waren.

Na het park zijn we terug gereden naar de kust waar we na een paar kleine kustplaatsjes aankwamen bij Byron Bay. Ook dit is een bekende plek aan de oostkust. Byron Bay is een heel leuk, klein plaatsje met een hoog hippie gehalte. Veel winkeltjes met zelfgemaakte sieraden en kunst voeren de boventoon en overal lopen mensen met dreads tot aan hun kont en met hun eigen creatieve alto kledingstijl. Er waren ook veel winkels met het thema: 'save the planet!'. Erg leuk om op ons gemakje lekker rond te slenteren en 's avonds zijn we voor het eerst echt uit geweest. Er komen veel jongeren (voornamelijk toeristen) en daar is het nachtleven ook op ingesteld. Op de een of andere manier gaar de hippie scene en het toerisme hier prima samen want er hangt een heerlijke sfeer; aanrader bij een bezoek aan Ozzie. Her en der stonden ‘'proppers'' om ons naar binnen te vragen en van wie we ook bonnen kregen voor gratis drank...okeeee even dan! Nou daar liepen we dan als 2 lamme torren op straat. Kell had direct nieuwe vrienden gemaakt. Twee Nederlandse meiden die met ons mee gingen op kroegentocht, erg gezellig! De volgende dag wisten we het weer.... Oohja zo voelde een kater...pfff...misschien hadden we beter toch niet alles door elkaar moeten drinken - Kell vooral dan die geen beslissing kom maken op welk drankje ze de avond wilde voortzetten. Vandaag maar even rustig aan gedaan. Op dag 3 in Byron Bay heeft de zon zich eindelijk weer even laten zien! We hebben een surfboard en een bodyboard gehuurd en gingen onze les in praktijk brengen. Dat was toch even tegenvallen! De stroming was zo sterk dat we er gewoon niet doorheen kwamen! We zijn met zijn tweeën maar met één board het water in gegaan om elkaar in een golf te duwen... en nog lukte het niet echt goed! Beetje frustrerend! Na 2 uur waren we kapot en hebben we het opgegeven. Misschien moeten we toch nog maar een keer een lesje nemen? 'S Middags hebben we op een grasveld wat aan het strand lag lekker geluierd tussen allemaal hippies die muziek aan het maken waren. Zo leuk! Toen we 's avonds tussen andere campers op een grasveld illegaal aan het kamperen waren, hoorden we ineens muziek vanuit de straat erachter. We zijn gaan kijken in ons avondkloffie en daar was een band reggae muziek aan het spelen waar een drukte van mensen stonden te dansen! We hebben een biertje besteld en zijn er tussen gaan staan en hebben onze heupen aan het werk gezet. Dit zijn echt van die mooie spontane momenten die je nooit meer vergeet!De volgende ochtend was er markt in Byron Bay. Ook weer helemaal in de 'save the planet sfeer' en overal waren tentjes met kunst, sieraden, organische kleding, biologisch eten en drinken etc. Er was een band aan het spelen genaamd: Didgeridoo & Drums. Super gaaf!! Didgeridoo is een oud Australisch (Aboriginal) muziek instrument. Het is een soort lange stok waar in wordt geblazen. Beetje moeilijk uitleggen.. check anders ff op google! Anyway we hebben een cd gekocht want het was heel apart... leuk voor de feestjes thuis!

Onze volgende bestemming was Bald Rock. Dit is na Urulu, Alice Springs de grootste rotsformatie van het zuidelijk halfrond. Het is een monoliet een soort steen wat 250 miljoen jaar geleden gevormd is en dat zijn naam dankt aan de gladde/kale steen waaruit het bestaat.
We konden het beklimmen dus het was wel even een bezoekje waard. Het was super stijl en omdat je zo hoog zat (...meter) was je binnen no time helemaal stuk. Maar het was zo mooi en zo apart om daar overheen te lopen om nog maar van het uitzicht te spreken: waanzinnig!
Traverserend begonnen we weer aan onze tocht naar beneden. Terwijl we van links naar rechts naar beneden liepen - direct naar beneden was niet te doen zo stijl - roept Rob Kell bij zich want hij had een slang gezien. Er lag een donkerbruine slang opgerold te slapen tussen 2 stenen. 'Gaaf he?' zegt Rob. En hij gaat direct op zijn knieën om zijn plaatjes te schieten. Kell zegt nog: 'Maar waren het niet de bruine en zwarte slangen waar we voor uit moesten kijken? Die zijn toch heel giftig en agressief.'' Op dat moment wordt de slang wakker en Rob roept: 'Gaaaaaaffff', en maakt nog meer foto's. Ineens werd de slang pissed en viel aan!!! We schrokken zo erg dat we beide gillend een andere kant op rende de berg weer op!!! Kell kwam daar een ouder Australisch stel tegen die het blijkbaar zag gebeuren en vroeg wat er was.
Bij het vertellen zeiden ze dat we geluk hebben gehad want dat was een 'Brandsnake' een van de meest dodelijke en gevaarlijkste slangen van Australië! Oohh...? De man zegt: 'weten jullie eigenlijk wel wat je moet doen als je wordt gebeten door een slang?' Wij: 'ehh nee?' 'Nou je hebt ongeveer 12 uur als je blijft zitten waar je bent... niet gaan lopen want dan circuleert het gif door je lichaam en ben je binnen een uur kassie wijlen. Maar als de ander hulp haalt dan komt het wel goed... maar er zijn wel mensen aan doodgegaan hoor! Ok... weten we dat ook weer...we kwamen wel een beetje over als 2 naïeve toeristen...

We zijn een strandroute via ons Capitool boekje gaan volgen. Hier zijn we langs hele mooie kleine strandjes geweest waar de rivier in de zee uitmondt. Bij deze stranden hebben we ook onze kerstfoto's gemaakt die de meeste van jullie wel hebben gezien. Bij port Macquirie liepen we door de winkelstraat toen iets grappigs gebeurde.. er viel een poster van de New Years Eve Lottery voor onze neus op de grond. Kell zegt tegen Rob: 'Als dit geen teken is?!' We hadden het er al over dat we een lot moesten kopen dus dat hebben we direct maar gedaan! Op een van de stranden die we verder hebben bezocht: North Haven, hebben we kerst gevierd. We zijn lekker naar ‘t strand geweest want gelukkig was het weer zonnig en 's avonds bij ons campertje met kaarsjes aan gegeten. 2^e Kerstdag hebben we gebruncht aan t strand met zelfgemaakte lekkernijen en 's avonds kwam de klapper van een feestmaal: we hebben spinazie met een bal gehakt gegeten! Wat een feest!!! De volgende dag spotte Kell nog een dolfijn in een rivier waar we langs reden; Kicken toch!
De strandroute eindigde bij de plaats New Castle. Hier zijn we naar het 'Ocean bathhouse' geweest. Dit is een zwembad met zeewater wat direct aan zee grenst en door de golven van buitenaf steeds wordt bijgevuld en zorgt voor een golfslagbad. Heel grappig en apart.

Nieuwe dag nieuwe onderneming; op naar Hunter Valley! Dit is een bekende wijnstreek in de omgeving van Sydney met heel veel wijnhuizen waar je met de auto doorheen kan rijden om een bezoek te kunnen brengen aan de zogenoemde 'Wineries' - en natuurlijk te proeven! We hebben een kaart gehaald en een route uitgestippeld naar welke Wineries wij graag heen wilden. Er waren er zoveel dat dat nog een lastige klus was. We zijn uiteindelijk naar 3 wijnhuizen geweest. De eerste was Tintilla waar we een heerlijke muserende rode wijn en een wasabi olijfolie hebben gekocht. Daarna gingen we naar Thomas Tullock waar we op de veranda mochten zitten en ze allemaal wijnen langs brachten om te proeven. Heel luxe! We hebben hier een super lekkere semillon dessertwijn gekocht. Het laatste wijnhuis was van Lindemans. Dit is natuurlijk een bekende wijn die we in Nederland vaak drinken dus dan is het wel leuk om even langs te gaan. Het was heel groot en heel druk. Bij binnenkomst zagen we een grote moderne hal met een bar en waar je allemaal merchandise van Lindemans kon kopen; shirts, petten en zelfs golftassen! Nou dat vonden we toch een beetje tegenvallen.. de vorige door ons bezochte wijnhuizen waren klein en veel intiemer en toch meer naar onze smaak van hoe je wijn moet proeven. De laatste stop van onze route (en ondertussen waren we toch wel een beetje tipsy en ingekakt van al dat proeven) was een kunstgalerie van Peter Sesselman. Hij maakt hele gave moderne kunst met heel veel kleur. We waren helemaal verliefd op zijn werk en hebben heel leuk met hem staan praten. Hij bood ons aan om kunst op maat te maken van onze avonturen van Australië. Als wij onze mooiste foto's toe sturen dan ging hij aan de slag waarna hij het vervolgens opstuurt naar Nederland. Nou dat is wel het overwegen waard!

En toen kwamen we eindelijk aan in: SYDNEY!!!! Gave plaats om nieuw jaar te vinden dachten we zo. Helaas hebben we geen camping meer kunnen vinden want dat was allemaal vol voor oud en nieuw. We zijn naar het noorden van Sydney gereden en hebben daar een strandje gevonden waar we gratis - wel weer illegaal maarja - konden slapen. Overdag parkeerden we de auto bij de Mac Donalds daar in de buurt zodat we met de bus naar het centrum konden. Het parkeren is zo goed als onmogelijk in het centrum en schreeuwend duur (ongeveer 7 dollar per uur). Het was een aardig goede oplossing eigenlijk! We hebben heel veel rondgelopen in Sydney en veel gezien: Sydney Harbour, Opera House, Harbour Bridge, The Rocks (bekende oude wijk in Sydney), Queen Victoria Building, Botanical Gardens, Sydney Tower, Bondi Beach, zelfs een beetje geshopt en we hebben met een slang in ons neus aan het zuurstof gezeten met een smaakje....natural high mate! Het is een super mooie en indrukwekkende stad. Wij vinden dat het een beetje een samensmelting is van verschillende steden. We wilden echt goed de tijd nemen om alles te zien en zijn hier nu al een week. We hebben Joost, een vriend van Rob die nu in Sydney woont opgezocht. We hebben gezellig met hem en zijn vriendin gegeten en zijn een dag gaan kiten. Ook hebben we onze vrienden die we in Rainbow beach hebben ontmoet, Kasia en Thomaz, opgezocht en met hun hebben we oud en nieuw gevierd. We zijn uiteraard naar de Harbour Bridge geweest en hebben een onvergetelijke avond en New Years Eve gehad. Het was heel erg druk en we konden het niet perfect zien maar de sfeer, de temperatuur, het vuurwerk, het uitzicht op de haven met alle bootjes met allemaal lichtjes... werkelijk helemaal te gek!

De afgelopen twee dagen zijn we in het zuiden van Sydney bij het strand Dolls Point. Hier heeft Rob eindelijk weer lekker kunnen kiten en hebben we een camping gevonden. Na een week is het een verademing om weer eens je kleding te kunnen wassen, alles kunt opladen en warm kan douchen, leuk dat backpacken maar tot een bepaalde hoogte.
Vandaagis onze laatste dag en dan gaan we toch echt Sydney verlaten en rijden we naar de Blue Mountains.

Hier vertellen we volgende keer weer over kinderen! Voor nu... oogjes dicht en snaveltjes toe!

Heeeeele dikke kussen van ons... we beginnen nu toch wel iedereen een beetje te missen en ook ons huisje (met ruimte, ons heerlijke bedje en warme douche!).

Blijf ons vooral schrijven en leuke reacties sturen... dan lijkt het allemaal minder ver weg....

PS. Oh en we hebben trouwens niks gewonnen met de loterij...

LOVE YOU ALL!!!!